पाकिस्तानले कहिल्यै संयुक्त राष्ट्र महासभाको मञ्चको दुरुपयोग रोक्नेछ त?

पाकिस्तानका प्रधानमन्त्री शहबाज शरीफले सेप्टेम्बर २७ मा संयुक्त राष्ट्र महासभालाई सम्बोधन गर्दै मुख्यतया दुई विषयमा ध्यान केन्द्रित गरे: फिलिस्तीन र कश्मीर। उनको भाषणले निराशा झल्कायो, जहाँ उनले इस्राइल र भारतलाई आलोचना गरे तर कुनै समाधान प्रस्तुत गर्न सकेनन्। शरीफले कश्मीरको स्थिति फिलिस्तीनसँग तुलना गर्दै भारतले संयुक्त राष्ट्र सुरक्षा परिषद्को प्रस्तावको पालना नगरेको आरोप लगाए।

शरीफको भाषणले पाकिस्तानको आन्तरिक समस्याहरूलाई भने बेवास्ता गर्योप। उनले पाकिस्तान-नियन्त्रित कश्मीरमा भारतसँग एकता गर्न बढ्दै गएको मागलाई सम्बोधन गरेनन्, न त उनले धारा ३७० र सीमापारबाट हुने आक्रमणको धम्कीबारे भारतको स्पष्ट अडानलाई स्वीकारे। बाह्य विषयहरूमा केन्द्रित भाषणले बलुचिस्तान र खैबर पख्तूनख्वामा बढ्दै गएको हिंसा, तालिबानको प्रभाव र पाकिस्तानको गम्भीर आर्थिक समस्याहरूलाई पनि सम्बोधन गरेन।

भारतले शीघ्र र कडा प्रतिक्रिया दियो। संयुक्त राष्ट्रमा भारतकी प्रतिनिधि भाविका मंगलनन्दनले पाकिस्तानको आतंकवाद, लागूपदार्थ व्यापार, र सैनिक नियन्त्रणको कारणले विश्वभर खराब छवि भएको उल्लेख गरिन्। उनले शरीफको दाबीलाई खारेज गर्दै पाकिस्तानको भारतप्रतिको धारणाले केही परिवर्तन नहुने बताइन्, विशेष गरी आतंकवाद अन्त्य नगरेसम्म।

भारतका विदेश मन्त्री डा. एस. जयशंकरले पाकिस्तानको आतंकवादको समर्थनले कहिल्यै सफल परिणाम नल्याउने उल्लेख गर्दै, अब बाँकी रहेको एकमात्र विषय भनेको पाकिस्तानले गैरकानूनी रूपमा कब्जा गरेको भारतीय भूमि फिर्ता गर्नु हो भने। शरीफको भाषणले पाकिस्तानको निराशाजनक स्थिति देखायो, जहाँ भारतको सामना गर्न नसक्ने र विकासमा निकै पछाडि परेको राष्ट्रको रूपमा पाकिस्तान झल्कियो।

भारतको नेतृत्वले पाकिस्तानका निरन्तर आरोप र आतंकवाद प्रायोजनलाई सहन नगर्ने स्पष्ट सन्देश दियो, जसले दुई छिमेकीबीचको दूरीलाई अझ बढाएको छ।